Verbum

аб’язны́, -а́я, -о́е.

Такі, па якім аб’язджаюць; кружны.

А. шлях.

Аб’язная дарога.

няхо́джаны, -ая, -ае.

Такі, па якім не хадзілі, не ходзяць.

Няходжаныя мясціны.

проціпака́заны, -ая, -ае.

Такі, якому ёсць проціпаказанне (у 2 знач.).

Проціпаказанае лякарства.

надаку́члівы, -ая, -ае.

Такі, які дакучае.

Н. чалавек.

|| наз. надаку́члівасць, -і, ж.

пераку́льны, -ая, -ае (спец.).

Такі, які можа перакульвацца пры разгрузцы.

П. кузаў.

зру́чны, -ая, -ае.

1. Такі, якім лёгка ці прыемна карыстацца.

Зручнае крэсла.

Мне тут зручна (безас., у знач. вык.). Зручна (прысл.) усесціся.

2. Падыходзячы; такі, які патрэбен.

З. выпадак.

|| наз. зру́чнасць, -і, ж.

ажыццяві́мы, -ая, -ае.

Такі, які можна ажыццявіць.

А. праект.

|| наз. ажыццяві́масць, -і, ж.

вядо́мы², -ая, -ае (спец.).

Такі, які ідзе пад чыёй-н. камандай.

В. самалёт.

кроватачы́вы, -ая, -ае.

Такі, з якога выдзяляецца, цячэ кроў.

|| наз. кроватачы́васць, -і, ж.

здзяйсня́льны, -ая, -ае.

Такі, які можна здзейсніць.

Здзяйсняльныя жаданні.

|| наз. здзяйсня́льнасць, -і, ж.