трайні́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.
1. Прадмет, які мае тры аднародныя часткі або складаецца з трох частак.
Паляўнічы т. (трохстволка).
2. Мера або прадмет, якія складаюцца з трох аднолькавых адзінак, частак.
Дошка-т.
|| прым. трайніко́вы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
крывы́, -а́я, -о́е.
1. Выгнуты, не прамы.
Крывая дошка.
К. цвік.
Крывога дрэва не выпрастаеш (прыказка).
2. Ненармальны, пакалечаны (пра часткі цела).
Крывая рука.
3. 3 пашкоджанай нагой (нагамі); кульгавы (разм.).
|| наз. крывізна́, -ы́, ж. (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
скрыжа́ль, -і, мн. -і, -ей і -яў, ж.
1. Дошка з напісаным на ёй свяшчэнным тэкстам.
2. перан., звычайна мн., -ей. Пра тое, што захоўвае, куды занесены памятныя даты, падзеі, імёны і пад.
Падзеі засведчаны на скрыжалях гісторыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
філё́нга, -і, ДМ -нзе, мн. -і, -лёнг і -аў, ж. (спец.).
1. Тонкая дошка або фанера, якая ўстаўляецца ў дзвярную або іншую раму.
2. Вузкая каляровая палоска, якая аддзяляе афарбаваную панэль ад верхняй часткі сцяны.
|| прым. філянго́вы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
падно́с, -у і -а, мн. -ы, -аў, м.
1. -у; гл. паднесці.
2. -а. Дошка або металічны (пластмасавы і пад.) ліст з загнутымі ўверх краямі для пераносу посуду, для падачы ежы на стол і пад.
Металічны п.
|| прым. падно́сны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дылёўка, ‑і, ДМ ‑лёўцы; Р мн. ‑лёвак; ж.
Абл. Тоўстая дошка. Да акон былі прымацаваны выструганыя з дылёвак аканіцы. Бажко.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ве́шалка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж.
1. Дошка або стойка з кручкамі, на якія вешаюць адзенне.
2. Пятля, прышытая да адзення, за якую яго вешаюць.
Прышыць вешалку.
3. Планка з кручком, на якую вешаецца адзенне ў распраўленым па плячах выглядзе.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Прыпо́лак ’дошка гарбыль’ (Шат.). Укр. припо́лок ’дошка-аснова каля печы, на якой ляжаць дошкі падлогі’. Параўн. апо́лак.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ды́ля, ‑і, ж.
Абл. Тоўстая дошка; дылёўка. Праз вузкія шчыліны паміж дыль, з якіх былі складзены сцены .., свяціў ранні прамень сонца. Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жалабава́ты, ‑ая, ‑ае.
Выгнуты жолабам, з жалабамі. Жалабаватая дошка. □ [Маці] будзе прыслухоўвацца, як па жалабаватым шыферным даху срэбнымі пруткамі будзе сцякаць дождж. Наўроцкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)