умяшча́льня, ‑і,
Месца, ёмішча, прызначанае
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
умяшча́льня, ‑і,
Месца, ёмішча, прызначанае
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фіці́н, ‑у,
Арганічнае злучэнне фосфару, якое знаходзіцца ў некаторых раслінах і з’яўляецца лякарствам пры асобных захворваннях нервовай сістэмы, а таксама
[Ад грэч. phytón — расліна.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фотапрыёмнік, ‑а,
1. Апарат
2. Прыстасаванне, якое прымае прамянёвую энергію і ператварае яе ў электрычныя сігналы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цік-та́к,
Ужываецца гукапераймальна
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чака́льня, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шкларэ́з, ‑а,
1. Рабочы, які займаецца рэзкай шкла.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шо́у,
Пышнае сцэнічнае відовішча з удзелам майстроў эстрады, цырка, джаз-аркестраў, балета на лёдзе і пад.
[Англ. show.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шчы́цік, ‑а,
1. Насякомае з атрада хобатных, драўнінны або лясны клоп.
2. Рухомая частка кулямётнага і пад. прыцэла, што служыць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шыне́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да шыняля; прызначаны
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шырокавяшча́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да шырокавяшчання, прызначаны
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)