уця́ты 1, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад уцяць ​1 (у 1, 2 знач.).

уця́ты 2, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад уцяць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зара́ ж.

1. (окраска горизонта) заря́;

2. только мн. звёзды;

не́ба ўсе́яна зо́рамі — не́бо усе́яно звёздами;

3. (сигнал) заря́;

біць зару́ — бить зарю́;

ад зары́ да зары́ — от зари́ до зари́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паўната́ ж.

1. в разн. знач. полнота́;

п. ўла́ды — полнота́ вла́сти;

п. маста́цкага выражэ́ння — полнота́ худо́жественного выраже́ния;

2. полнота́, ту́чность;

нездаро́вая п. — нездоро́вая полнота́у́чность);

ад ~ты пачу́ццяў — от избы́тка чувств

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скалану́цца сов. и однокр.

1. вздро́гнуть, содрогну́ться;

ад уда́ру дрэ́ва ~ну́лася — от уда́ра де́рево вздро́гнуло;

2. (о судорожном движении) вздро́гнуть, передёрнуться; содрогну́ться;

3. (о жидкости) взболтну́ться;

4. перен. си́льно взволнова́ться; потрясти́сь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скалыхну́цца сов.

1. прям., перен. всколыхну́ться;

паве́рхня вады́у́лася — пове́рхность воды́ всколыхну́лась;

наро́д ~ну́ўся ад ра́дасці — наро́д всколыхну́лся от ра́дости;

2. покачну́ться, качну́ться;

дрэ́ва ~ну́лася — де́рево качну́лось;

калы́ска ~ну́лася — колыбе́ль качну́лась

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чарне́ць несов.

1. (становиться чёрным или чернее) черне́ть;

серабро́ ад ча́су ~не́е — серебро́ от вре́мени черне́ет;

2. (виднеться) черне́ть, черне́ться;

за лу́гам ~не́ла сцяна́ ле́су — за лу́гом черне́ла (черне́лась) стена́ ле́са

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

во́ляй-няво́ляй, прысл.

Незалежна ад жадання, паняволі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адшчапе́нства, ‑а, н.

Адкол, адрыў ад калектыву.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аблу́шчаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. ад аблушчыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інфіцы́раваны, ‑ая, ‑ае; зак.

пр. ад інфіцыраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)