прыстрэ́лачны, ‑ая, ‑ае.
Які прызначаецца, служыць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыстрэ́лачны, ‑ая, ‑ае.
Які прызначаецца, служыць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пстрык,
Ужываецца гукапераймальна
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
публікава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе;
Аб’яўляць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пяціліне́йны, ‑ая, ‑ае.
Дыяметрам у пяць ліній (пра шкло
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
радыёлакацы́йны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да радыёлакацыі, прызначаны
2. Заснаваны на радыёлакацыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ранго́ўтны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да рангоўта, прызначаны
2. Такі, у якога ёсць рангоўт (пра судна).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
расшчабёнка, ‑і,
1.
2. Дробны шчэбень
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падму́ркавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да падмурка (у 1 знач.); прызначаны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падса́дны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да падсадкі.
2. Які выкарыстоўваецца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
оперупаўнава́жаны, ‑ага,
Асоба, якой дадзены паўнамоцтвы
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)