катало́нцы, ‑аў;
Народ, які насяляе Каталонію — вобласць на паўночным ўсходзе Іспаніі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
катало́нцы, ‑аў;
Народ, які насяляе Каталонію — вобласць на паўночным ўсходзе Іспаніі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кахеці́нцы, ‑аў;
Грузіны, якія жывуць у Кахеціі — гістарычнай вобласці Усходняй Грузіі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
парфя́не, ‑фян;
Старажытныя плямёны, якія жылі на паўночным ўсходзе Іранскага нагор’я.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ры́мляне, ‑ян;
1. Грамадзяне старажытнай Рымскай дзяржавы.
2. Жыхары горада Рыма.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тацця́нка, ‑і,
Фасон жаночай сукенкі, у якой ліф гладка прыстае да фігуры, а спадніца шырокая ў зборкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трысця́нка, ‑і,
Шматгадовая травяністая расліна сямейства злакаў, якая нагадвае трыснёг і расце на балотах і берагах вадаёмаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хвілі́нка, ‑і,
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хіві́нцы, ‑аў;
Назва жыхароў Хівінскага ханства, якое існавала да 1920 г.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чэрке́сы, ‑аў;
Адзін з народаў, якія насяляюць Карачаева-Чэркескую аўтаномную вобласць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
туві́нцы, -аў,
Народ цюркскай моўнай групы, які складае асноўнае насельніцтва Рэспублікі Тува, што ўваходзіць у склад Расійскай Федэрацыі.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)