шэ́ра-зялёны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шэ́ра-зялёны |
шэ́ра-зялёная |
шэ́ра-зялёнае |
шэ́ра-зялёныя |
| Р. |
шэ́ра-зялёнага |
шэ́ра-зялёнай
шэ́ра-зялёнае |
шэ́ра-зялёнага |
шэ́ра-зялёных |
| Д. |
шэ́ра-зялёнаму |
шэ́ра-зялёнай |
шэ́ра-зялёнаму |
шэ́ра-зялёным |
| В. |
шэ́ра-зялёны (неадуш.)
шэ́ра-зялёнага (адуш.) |
шэ́ра-зялёную |
шэ́ра-зялёнае |
шэ́ра-зялёныя (неадуш.)
шэ́ра-зялёных (адуш.) |
| Т. |
шэ́ра-зялёным |
шэ́ра-зялёнай
шэ́ра-зялёнаю |
шэ́ра-зялёным |
шэ́ра-зялёнымі |
| М. |
шэ́ра-зялёным |
шэ́ра-зялёнай |
шэ́ра-зялёным |
шэ́ра-зялёных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
я́рка-зялёны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
я́рка-зялёны |
я́рка-зялёная |
я́рка-зялёнае |
я́рка-зялёныя |
| Р. |
я́рка-зялёнага |
я́рка-зялёнай
я́рка-зялёнае |
я́рка-зялёнага |
я́рка-зялёных |
| Д. |
я́рка-зялёнаму |
я́рка-зялёнай |
я́рка-зялёнаму |
я́рка-зялёным |
| В. |
я́рка-зялёны (неадуш.)
я́рка-зялёнага (адуш.) |
я́рка-зялёную |
я́рка-зялёнае |
я́рка-зялёныя (неадуш.)
я́рка-зялёных (адуш.) |
| Т. |
я́рка-зялёным |
я́рка-зялёнай
я́рка-зялёнаю |
я́рка-зялёным |
я́рка-зялёнымі |
| М. |
я́рка-зялёным |
я́рка-зялёнай |
я́рка-зялёным |
я́рка-зялёных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
па́рк
‘зялёныя насаджэнні; сукупнасць транспартных сродкаў’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
па́рк |
па́ркі |
| Р. |
па́рку |
па́ркаў |
| Д. |
па́рку |
па́ркам |
| В. |
па́рк |
па́ркі |
| Т. |
па́ркам |
па́ркамі |
| М. |
па́рку |
па́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
насаджэ́нне ср.
1. насажде́ние; см. насадзі́ць I 1;
2. (группа деревьев) насажде́ние;
зялёныя ~джэ́нні — зелёные насажде́ния
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
хларапла́сты, ‑аў; адз. хларапласт, ‑у, М ‑сце, м.
Зялёныя цельцы ў пратаплазме расліннай клеткі, якія ўтрымліваюць хларафіл.
[Ад грэч. chlōros — зялёны і plastos — утвораны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нелапы́, ‑а́я, ‑о́е.
Абл. Немалы. Дзве зялёныя пляшкі і нелапы пакуначак у ружовай анучцы занялі яго рукі. Гартны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шалпаткі́, ‑ая, ‑ое.
Разм. Які шалпоча, шамаціць. Паперы шалпаткія, збольшага новыя, рознага колеру — зялёныя, сінія, цёмна-жоўтыя, ружовыя. Мурашка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пракарпе́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.
Разм. Карпець некаторы час. Манаткі ў малітвах свой век пракарпелі, Забыўшы палеткаў зялёныя далі... Тарас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чарназёмны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да чарназёму, з’яўляецца чарназёмам. Чарназёмная глеба. □ Перада мною распасціраліся зялёныя паплавы, чарназёмныя палі. Якімовіч. // Багаты чарназёмам. Чарназёмныя стэпы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паадраста́ць, ‑ае; зак.
Адрасці ў многіх месцах; адрасці на ўсіх, многіх. На елках паадрасталі светла-зялёныя маладыя лапкі, вершаліны некаторых былі ў чырвоных шышачках. Арабей.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)