Паз ’выемка ў якой-н.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Паз ’выемка ў якой-н.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
сучле́ніцца, ‑ніцца;
1.
2. Змацавацца (пра часткі,
3. Змацавацца рухомым або паўрухомым злучэннем (пра косці, храсткі).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Вушко́ ’ямка ў печы, збоку, для попелу, гарачага вуголля’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
абло́м, ‑у,
1.
2. Месца пералому.
3. Профіль, разрэз архітэктурнай
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
самахо́д, ‑а і ‑у,
1. ‑у.
2. ‑а. Назва некаторых машын і транспартных сродкаў са сваёй цягай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тэрако́та, ‑ы,
1. Абпаленая высакаякасная каляровая ганчарная гліна.
2. Абпаленыя непаліваныя керамічныя вырабы (абліцовачныя пліткі,
[Іт. terra cotta — абпаленая зямля.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
штангенцы́ркуль, ‑я,
Інструмент для лінейных вымярэнняў невялікіх дэталей, вырабаў.
[Ням. Stangenzirkel.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Газы́нка ’лямпа’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прыбамба́хі мн. л. экспр. ’прычындалы, прыстасаванні’: гармонік з прыбамбахамі (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
крапе́жны, ‑ая, ‑ае.
1. Які служыць для змацоўвання частак машын і канструкцый.
2. Прызначаны для мацавання горных вырабатак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)