гра́фства, ‑а,
1. Графскі тытул.
2. Зямля, якая знаходзілася пры феадальным ладзе ва ўладанні графа.
3. Буйная адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гра́фства, ‑а,
1. Графскі тытул.
2. Зямля, якая знаходзілася пры феадальным ладзе ва ўладанні графа.
3. Буйная адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
віко́нт, ‑а,
Дваранскі тытул у старой Францыі, у
[Фр. vicomte.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
англаса́ксы, ‑аў;
Народнасць, якая ўтварылася ў
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
авеню́,
У Францыі,
[Фр. avenue.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адміралце́йства, ‑а,
1. У царскай Расіі і ў
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лорд, ‑а,
1. Наследны тытул вышэйшага дваранства ў
2. Састаўная частка афіцыйнай назвы некаторых вышэйшых і мясцовых адказных асоб Вялікабрытаніі (напрыклад, лорд-канцлер, лорд-мэр).
[Англ. lord.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шэры́ф 1, ‑а,
Службовая асоба ў графствах
[Англ. sheriff.]
шэры́ф 2, ‑а,
Ганаровае званне мусульманіна, які быццам бы вядзе сваё паходжанне ад Магамета.
[Арабск. sâfīf.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
палісме́н, ‑а,
Паліцэйскі ў
[Англ. policeman.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гольф, ‑а,
1. Распаўсюджаная ў
2.
3.
[Англ. golf.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Тост ’застольная здравіца, прапанова выпіць у гонар каго-небудзь’. Запазычана праз рускую мову з
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)