селенаграфі́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да селенаграфіі.
2. Спец. Які мае адносіны да Месяца, яго паверхні, да яго прыродных умоў. Селенаграфічныя каардынаты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзяво́чы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да дзяўчыны; які належыць дзяўчыне, дзяўчатам, уласцівы ім. Дзявочыя гады. Дзявочая сукенка. Дзявочы голас. Дзявочы інтэрнат. Дзявочая прыгажосць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
до́казны, ‑ая, ‑ае.
1. Які можа быць даказан. Доказнае палажэнне.
2. Які з’яўляецца добрым доказам, пацвярджае што‑н.; пераканаўчы, грунтоўны. Доказная аргументацыя. Доказнае пярэчанне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заакія́нскі, ‑ая, ‑ае.
Які знаходзіцца за акіянам. Заакіянскія краіны. // Які робіцца за акіян. Заакіянскае падарожжа. // Прывезены, прысланы з-за акіяна. Заакіянскія тавары. Заакіянскі місіянер.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заго́нны 1, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да загона 1. Загонная пасьба.
заго́нны 2, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да загона 2. Загоннае паляванне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пры́яцельскі, ‑ая, ‑ае.
Які ўстанавіўся, існуе паміж прыяцелямі; прыязны. Прыяцельскі тон. Прыяцельская гутарка. // Які з’яўляецца прыяцелем; таварыскі. Добрым прыяцельскім чалавекам быў адзінокі .. Цімох. Мурашка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падса́дны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да падсадкі. Падсадныя дрэўцы.
2. Які выкарыстоўваецца для прываблівання дзікіх птушак, звяроў у час палявання. Падсадная качка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
па́лачны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да палкі; які робіцца палкай, палкамі. Палачныя ўдары.
2. перан. Заснаваны на пабоях, насіллі, прыгнёце. Палачная дысцыпліна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
непрапарцыяна́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Які не мае правільных прапорцый. Непрапарцыянальны склад цела.
2. Які не адпавядае чаму‑н. (у якасных адносінах). Непрапарцыянальнае развіццё эканомікі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
непрычы́нны, ‑ая, ‑ае.
Які не мае адносін да чаго‑н.; які не прымаў ўдзелу ў якой‑н. справе; невінаваты. Ён да гэтай справы непрычынны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)