Verbum

кал, ‑у, м.

Змесціва кішэчніка, якое выдзяляецца пры спаражненні.

адкіпе́лы, ‑ая, ‑ае.

Які згус, ссеўся пры высокай тэмпературы.

афані́я, ‑і, ж.

Адсутнасць гучнага голасу пры захаванні гпэпту.

[Грэч. aphōnía — ад a — адмоўная часціца і phōné — гук, голас.]

бактэрыяскапі́я, ‑і, ж.

Метад даследавання бактэрый пры дапамозе мікраскопа.

[Ад слова бактэрыя і грэч. skopéō — гляджу.]

метафарыза́цыя, ‑і, ж.

Стварэнне слоўнага вобраза пры дапамозе метафары.

піктагра́фія, ‑і, ж.

Старажытная форма пісьма пры дапамозе піктаграм.

[Ад лац. pictus — маляўнічы і грэч. gráphō — пішу.]

прыкляпа́цца, ‑аецца і ‑клеплецца; зак.

Прымацавацца пры дапамозе клёпкі.

прысі́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да пры сі ліць.

пузырко́вы, ‑ая, ‑ае.

Пры якім утвараюцца пузыркі. Пузырковы лішай.

святлокапірава́нне, ‑я, н.

Спец. Здыманне копій пры дапамозе святла.