таўста... (гл. тоўста...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужыв. замест «тоўста...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напр.: таўстагубы, таўстаскуры, таўстаногі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
фарма... (гл. форма...).
Першая састаўная частка складаных слоў; пішацца, калі націск у другой частцы слова падае на першы склад, напр.: фармазмена, фарматворчасць, фармапласт, фармацэх.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
фла́нец, -нца, мн. -нцы, -нцаў, м. (спец.).
Злучальная частка трубаправодаў, валоў і пад. ў выглядзе дыска з адтулінамі для балтоў.
|| прым. фла́нцавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
цёша, -ы, і цёшка, -і, ДМ -шцы, ж.
Брушная частка сяўругі, асятра і некаторых іншых рыб, якая ідзе ў ежу ў вэнджаным выглядзе.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шырака... (гл. шырока...).
Першая частка складаных слоў; ужыв. замест «шырока...», калі націск у другой частцы слова падае на першы склад, напр.: шыракагруды, шыракалісты, шыракатвары.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
быстра...,
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову быстры, напрыклад: быстравокі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
валлё, ‑я, н.
Пашыраная частка стрававода ў птушак, малюскаў і насякомых для накаплення ежы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вогне...
Першая састаўная частка складаных слоў, якая азначае адносіны да агню, напрыклад: вогнетрывалы, вогнеўстойлівы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вузка...
Першая частка складаных слоў, якая ўжываецца ў значэннях слова «вузкі», напрыклад: вузкаплечы, вузкаспецыяльны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жалу́дачак, ‑чка, м.
Частка сэрца, якая сваімі скарачэннямі абумоўлівае рух крыві па крывяноснай сістэме.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)