прагнаты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які вызначаецца прагнатызмам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пратле́лы, ‑ая, ‑ае.

Які пратлеў, прагніў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прату́хлы, ‑ая, ‑ае.

Які пратух, нясвежы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плодаперапрацо́ўчы, ‑ая, ‑ае.

Які перапрацоўвае плады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

слабаду́шны, ‑ая, ‑ае.

Які вызначаецца слабадушнасцю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стра́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які страўляецца, ператраўляецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трохпе́рсцевы, ‑ая, ‑ае.

Які выконваецца трохперсцем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тугаву́хі, ‑ая, ‑ае.

Які недачувае; глухаваты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Відочны 1 ’вядомы ў аколіцы чалавек’ (Шат.). З польск. widoczny ’бачны, які можна бачыць, дасягнуць (вокам)’.

Відочны 2 ’наяўны, відавочны’ (КТС, Сцяшк., Яруш.; КЭС, лаг.). Запазычана з польск. widoczny ’відны, ясны, пышны, прыгожы’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Віслю́га ’вісус, залётнік’ (Растарг.), рус. кур., арл. вислюга вісус, няспрытны, някемлівы’, польск. wisęga ’вісус’. Слова пранікла з рус. моўнай тэрыторыі. Усх.-слав. утварэнне, відавочна, з суф. ‑уга (< ‑uga), які зліўся з суф. ‑ǫga.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)