дэтана́тар, ‑а, м.

Спец. Капсуль, запал, якія прымяняюцца для ўзрыву асноўнага зарада ў боепрыпасах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заду́ць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе; зак., што.

Спец. Увесці ў дзеянне (доменную печ). Задуць домну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыдыха́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які вымаўляецца з прыдыханнем (пра зычныя гукі). Прыдыхальны гук г.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыціскны́, ‑ая, ‑ое.

Спец. Які служыць для прыціскання, з’яўляецца прыціскачом. Прыціскная лапка. Прыціскная гайка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыша́брыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак., што.

Спец. Падагнаць металічныя паверхні адну да адной шабраннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прэзента́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Спец. Той, хто прад’яўляе грашовы дакумент (вэксаль і інш.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прэсшпа́навы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да прэсшпану, зроблены з прэсшпану. Прэсшпанавая пракладка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

псіхамато́рны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Звязаны з нервова-рухальным апаратам, з рухальным узбуджэннем. Псіхаматорнае расстройства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разрэ́джвальнік, ‑а, м.

Спец. Вадкасць для разрэджвання розных фарбавальных рэчываў (лакаў, фарбаў і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раскіслі́ць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.

Спец. Ачысціць метал, выдаліўшы з яго лішні кісларод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)