мікравага́, ‑і, ДМ ‑вазе, ж.

Вага для ўзважвання вельмі малых цяжараў.

[Ад грэч. mikrós — маленькі і вага.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пяю́н, пеюна, м.

Разм. Той, хто вельмі любіць пець, многа спявае; пявун.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разгасці́цца, ‑гашчуся, ‑госцішся, ‑госціцца; зак.

Разм. Вельмі доўга прабыць у гасцях, загасціцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наўска́ч, прысл.

Скачкамі, вельмі хутка. Коні рванулі ўперад і панеслі наўскач. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перанапру́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., што.

Вельмі моцна, празмерна напружыць. Перанапружыць сілы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ператамі́ць, ‑тамлю, ‑томіш, ‑томіць; зак., каго-што.

Вельмі ўтаміць; знясіліць. Ператаміць каня.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перахаладзі́ць, ‑ладжу, ‑лодзіш, ‑ладзіць; зак., што.

Вельмі ахаладзіць што‑н. Перахаладзіць цела.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плява́, ‑ы, ж.

Вельмі тонкая скурка, тканка ў жывёльным або раслінным арганізме.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стэно́п, ‑а, м.

Фатаграфічная камера з вельмі малой адтулінай замест звычайнага аб’ектыва.

[Ад грэч. stenos — вузкі, цесны і ope — адтуліна.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эфеме́р, ‑у, м.

Аднагадовая расліна сухіх мясцовасцей з вельмі кароткім вегетацыйным перыядам.

[Ад грэч. ephēmeros — аднадзённы, які хутка праходзіць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)