Verbum

фуэтэ́, нескл., н.

У класічным танцы: фігура (у 2 знач.) з характэрным махавым рухам нагі, які дапамагае павароту або вярчэнню танцоўшчыка.

цецяру́к, цецерука́, мн. цецерукі́, цецеруко́ў, м.

Птушка сямейства цецеруковых атрада курыных з чорным (у самак — стракатым) апярэннем.

|| прым. цецеруко́вы, -ая, -ае.

цукро́ўка, -і, ДМ -ро́ўцы, мн. -і, -ро́вак, ж.

Летні гатунак ігрушы з салодкімі пладамі, а таксама сам плод гэтага дрэва.

чалабі́цце, -я, мн. -і, -яў, н.

1. У Старажытнай Русі: паклон з дакрананнем ілбом да зямлі (уст.).

2. Падача чалабітнай (гіст.).

частако́л, -а, мн. -ы, -аў, м.

Агароджа, плот, зроблены з часта ўбітых калкоў, а не са штыкецін.

|| прым. частако́лавы, -ая, -ае.

чатырохкла́сны, -ая, -ае.

1. Які мае чатыры класы, складаецца з чатырох класаў.

Чатырохкласная школа.

2. У аб’ёме чатырох класаў.

Чатырохкласная адукацыя.

чаўпці́ся, 1 і 2 ас. не ўжыв., -пе́цца; незак. (разм.).

Не выходзіць з галавы; вярзціся.

Не спаў, усю ноч нешта чаўплося.

чмя́кацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. (разм.).

Падаць з глухім, мяккім гукам.

|| аднакр. чмя́кнуцца, -нуся, -нешся, -нецца; -ніся.

|| наз. чмя́канне, -я, н.

шатэ́н, -а, мн. -ы, -аў, м.

Чалавек з цёмна-русымі, каштанавымі валасамі.

|| ж. шатэ́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак.

шкіў, шківа, мн. шківы, шківаў, м. (спец.).

Кола з шырокім абадом, дэталь раменнай або канатнай перадачы руху.

|| прым. шкі́ўны, -ая, -ае.