Verbum

вы́віхнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., што.

Зрушыць з пастаяннага месца ў суставе. Вывіхнуць нагу.

вы́пукласць, ‑і, ж.

1. Уласцівасць выпуклага. Выпукласць паверхні, вачэй, лінзы.

2. Выпуклае месца, пукатасць.

вы́рабатка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Месца, дзе здабываюцца карысныя выкапні.

здра́ўніца, ‑ы, ж.

Установа, месца, прыстасаванае для лячэння і адпачынку. Дзіцячая здраўніца. Здраўніцы Каўказа.

месцанараджэ́нне, ‑я, н.

Месца, дзе нарадзіўся хто‑н.; радзіма каго‑н. Месцанараджэнне Янкі Купалы.

не́адкуль, прысл.

Няма такога месца, адкуль можна было б (узяць, узяцца, з’явіцца і пад.).

падпёк, ‑у, м.

Моцна падпечанае, падгарэлае месца на хлебе і пад. Булкі з падпёкам.

пара́дкавы, ‑ая, ‑ае.

Які паказвае месца і паслядоўнасць паводле прынятага парадку лічэння. Парадкавы нумар.

перацячы́, ‑цячэ; ‑цякуць; пр. перацёк, ‑цякла, ‑ло; зак.

Пераліцца з аднаго месца ў другое.

перашука́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Пашукаць усюды, абшукаць усё, кожнае месца.