апе́ндыкс, ‑а,
1. Адростак сляпой кішкі.
2. Кароткі шланг
[Ад лац. appendix — прыдатак.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апе́ндыкс, ‑а,
1. Адростак сляпой кішкі.
2. Кароткі шланг
[Ад лац. appendix — прыдатак.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каме́я, ‑і,
Камень або ракавіна з мастацкай разьбой, якія выкарыстоўваюцца
[Іт. cammeo.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кантава́льнік, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кантрага́йка, ‑і,
Дадатковая гайка, якая прыкручваецца з асноўнай
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
карбюра́тарны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да карбюратара, прызначаны
2. З карбюратарам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ка́ртэр, ‑а,
Металічная каробка, якая служыць апорай
[Англ. carter.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
касцюме́р, ‑а,
Работнік тэатра, які падрыхтоўвае касцюмы
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
керн, ‑а,
1. Парода, грунт, якія бяруць пустацелым інструментам
2. Тое, што і кернер (у 2 знач.).
[Ням. Kern.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зубапратэ́зны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да пратэзавання зубоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
крэзо́л, ‑у,
Хімічнае злучэнне ў каменнавугольным дзёгці з характэрным пахам (шырока выкарыстоўваецца
[Крэазот і лац. ol(eum) — алей.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)