чужа́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
Пазбягаць, цурацца каго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чужа́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
Пазбягаць, цурацца каго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шарж, ‑у,
1. Сатырычная або гумарыстычная манера адлюстравання каго‑,
2. Малюнак, партрэт, выкананы ў такой манеры.
3.
•••
[Фр. charge.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
экано́мны, ‑ая, ‑ае.
1. Які прытрымліваецца эканоміі (у 1 знач.), беражліва, ашчадна расходуе што‑н.
2. Які патрабуе меншых затрат, дазваляе абыходзіцца меншай колькасцю
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
энтузія́ст, ‑а,
Чалавек, ахоплены энтузіязмам, натхнёны чым‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дына́міка, -і,
1. Раздзел механікі, які вывучае законы руху цел у залежнасці ад сіл, што дзейнічаюць на іх.
2. Ход развіцця, змянення
3. Рух, дзеянне, развіццё.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
запле́сці, -пляту́, -пляце́ш, -пляце́; -пляцём, -плецяце́, -плятуць; -пляці́; -пле́цены;
1. Перавіваючы, сплесці.
2. Плетучы, закрыць (адтуліну, дзірку
3. Пакрыць густым перапляценнем
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кульга́вы, -ая, -ае.
1. 3 карацейшай ці балючай нагой.
2. Са зламанай або карацейшай, чым іншыя, ножкай (пра рэчы;
3. Больш кароткі, чым іншы, іншыя (пра нагу, пра ножку
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
лёс¹, -у,
1. Ход жыццёвых падзей, якія складваюцца незалежна ад волі чалавека; збег акалічнасцей.
2. Доля.
3. Развіццё
На волю лёсу (
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
любо́ў, -бві і -бо́ві,
1. Пачуццё сардэчнай прыхільнасці, адданасці каму-, чаму
2. Схільнасць, цяга да
3. Тое, што і каханне, а таксама пра чалавека, які выклікае гэта пачуццё.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
мазь, -і,
1. Сумесь тлушчу з лекавымі сродкамі для націрання або намазвання.
2. Густое тлустае рэчыва для змазкі
На мазі́ (
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)