пук, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.

1. Звязка, ахапак.

П. лёну.

2. Сцябло зялёнай цыбулі з суквеццем наверсе.

Цыбуля пайшла ў пукі.

|| памянш. пучо́к, -чка́, мн. -чкі́, -чко́ў, м.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

азалаці́ць, -лачу́, -ло́ціш, -ло́ціць; -ло́чаны; зак., каго-што (разм.).

1. перан. Пазалаціць, надаць залацісты колер чаму-н.

Восень азалаціла лес.

2. Шчодра ўзнагародзіць, абагаціць.

Небывалы ўраджай лёну азалаціў вяскоўцаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ільносало́мка і льносало́мка, ‑і, ДМ ‑мцы, ж.

Сцёблы лёну без галовак (пасля абмалоту).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

па́часкі, ‑аў; адз. няма.

Рэшткі, адходы пры часанні лёну, канапель і пад. Пяньковыя пачаскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мякі́на, ‑ы, ж.

Адходы, якія застаюцца пасля абмалоту і ачысткі зерневых, бабовых культур і лёну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ільнотрапа́лка і льнотрапа́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Машына для трапання лёну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ільноцерабі́лка і льноцерабі́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Машына для цераблення лёну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ільночаса́лка і льночаса́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Машына для часання лёну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ільнасе́ялка і льнасе́ялка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Машына, прызначаная для сяўбы лёну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ільноапрацо́ўчы і льноапрацо́ўчы, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з апрацоўкай лёну, прызначаны для яе. Ільноапрацоўчы працэс. Ільноапрацоўчая машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)