Межаву́ха ’балотнае дрэва’, ’кручаная драўніна з ускрайку леса, якая дрэнна колецца’ (Сцяц., Інстр. II). Балтызм. Параўн. усх.-літ. mẽdžias ’лес’, лат. mežs ’лес’, ’дрэва’ — у балт. мовах лексемы з і.-е. коранем *medhi̯o ’сярэдні’ азначаюць ’тое, што служыла граніцай, размяжоўваннем чаго-небудзь’. Семантычна бел. лексема ўваходзіць у лік тых, якія маюць звязаныя семемы ’балота’ ⟷ ’лес’ (гл. Талстой, Геогр., 244). Параўн. ме́жань 2, а таксама бел. ку́дра ’ставок, азярцо, балота’ — ’лясок сярод поля’ і літ. kūdra ’ставок’, лат. kūdra ’торф’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Рант ’вузкая палоска скуры па краях абутку’ (ТСБМ; дзятл., Сл. ПЗБ; Лексика Пол., ТС), ра́нец ’тс’ (ТС), ’вузкая палоска скуры для сшывання кажуха’ (Лексика Пол.), параўн. рус. рант, польск. rant ’палоска скуры, да якой мацуецца падэшва’. Запазычанне з ням. Rand ’кайма, рант’, ’край леса’, ’палі кнігі’, параўн. ст.-в.-ням. Rant, Ranft ’акрайчык хлеба’, англ. rand ’край, кромка’, ст.-англ. rand ’край, шчыт’, ст.-ісл. rąnd ’тс’ (Лявіцкі, 2, 93). Развіццё семантыкі ад ’край’ да ’акантоўка’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

обо́чина або́чына, -ны ж.;

пошёл со ста́нции обо́чиной доро́ги пайшо́ў са ста́нцыі або́чынай даро́гі;

обо́чиной ле́са ускра́й ле́су;

на обо́чине доро́ги на або́чыне даро́гі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дзяля́нка ж.

1. (земли, леса и т.п.) деля́нка, уча́сток м.;

2. (участок земли под лесом) да́ча;

3. (то, что получено при дележе) часть, до́ля

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

проруби́ться

1. в разн. знач. прасячы́ся;

проруби́ться сквозь ча́щу ле́са прасячы́ся праз гушча́р ле́су;

ко́нница проруби́лась сквозь ряды́ неприя́теля ко́нніца прасе́клася праз рады́ непрыя́целя;

2. горн. прарубі́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пересека́ться возвр., страд. перасяка́цца; (перекрещиваться) перакрыжо́ўвацца; (скрещиваться) скрыжо́ўвацца;

паралле́льные ли́нии нико́гда не пересека́ются парале́льныя лі́ніі ніко́лі не перасяка́юцца;

доро́ги пересека́ются у ле́са даро́гі перасяка́юцца (перакрыжо́ўваюцца, скрыжо́ўваюцца) каля́ ле́су;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сплаў I (род. спла́ву) м., прям., перен. сплав;

с. мета́лаў — сплав мета́ллов;

с. ду́мкі і пачуцця́ — сплав мы́сли и чу́вства

сплаў II (род. спла́ву) м. (действие) сплав;

с. ле́су — сплав ле́са

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чарне́ць несов.

1. (становиться чёрным или чернее) черне́ть;

серабро́ ад ча́су ~не́е — серебро́ от вре́мени черне́ет;

2. (виднеться) черне́ть, черне́ться;

за лу́гам ~не́ла сцяна́ ле́су — за лу́гом черне́ла (черне́лась) стена́ ле́са

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апра́ва ж.

1. опра́ва;

акуля́ры ў залато́й ~ве — очки́ в золото́й опра́ве;

2. обрамле́ние ср.;

во́зера ў зялёнай ~ве ле́су — о́зеро в зелёном обрамле́нии ле́са;

3. церк. окла́д м.;

а. абраза́ — окла́д ико́ны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

укры́цца сов.

1. укры́ться, накры́ться;

у. ко́ўдрай — укры́ться (накры́ться) одея́лом;

2. (сплошь) покры́ться;

лясы́ ўкры́ліся зеляні́най — леса́ покры́лись зе́ленью;

3. (спрятавшись, защитить себя от кого-, чего-л.) укры́ться;

у. ад дажджу́ — укры́ться от дождя́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)