адвы́кнуць, -ну, -неш, -не; -вы́к, -
1. ад чаго і з
2. ад каго-чаго. Перастаўшы бываць дзе
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адвы́кнуць, -ну, -неш, -не; -вы́к, -
1. ад чаго і з
2. ад каго-чаго. Перастаўшы бываць дзе
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прані́кнуць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ні́кнуць, -ну, -неш, -не; нік, ні́кла; -ні;
1. Схіляцца, нахіляцца, апускацца.
2.
3. (1 і 2
4.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
падсячы́ і падсе́кчы, -сяку́, -сячэ́ш, -сячэ́; -сячо́м, -сечаце́, -сяку́ць; -се́к, -
1. што. Надсячы знізу.
2. што і чаго. Насячы дадаткова, яшчэ трохі.
3. што. Тузануць за вуду ў той момант, калі рыба бярэцца на кручок.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
усячы́, усяку́, усячэ́ш, усячэ́; усячо́м, усечаце́, усяку́ць; усе́к, -
1. Адсякаючы, укараціць; змагчы адсячы (пераважна з адмоўем).
2. Урабіць у высечаную адтуліну (
3.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
змо́ўкнуць
1. (перестать звучать, прекратиться) смо́лкнуть, умо́лкнуть, замо́лкнуть;
2. (перестать говорить, издавать звуки) замолча́ть, замо́лкнуть, умо́лкнуть; смо́лкнуть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
засячы́¹ і засе́кчы¹, -сяку́, -сячэ́ш, -сячэ́; -сячо́м, -сечаце́, -сяку́ць; засе́к, -
1. Зрабіць сякерай выемку ў чым
2. Пра каня: на хаду параніць адной нагой другую.
3. Адзначыць момант чаго
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прасячы́ і прасе́кчы, -сяку́, -сячэ́ш, -сячэ́; -сячо́м, -сечаце́, -сяку́ць; -се́к, -
1. Секучы, зрабіць навылётную адтуліну ў чым
2. Прабіць, сцябаючы або ўдараючы вострым.
3. Зрабіць праход, праезд у чым
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́макнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не;
1. Стаць вымаклым; змяніцца якасна ў выніку вымочвання ў вадзе.
2. Загінуць, прапасці ад празмернай вільгаці (пра пасевы).
3. Стаць зусім мокрым; прамокнуць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прамо́кнуць
◊ п. да ні́ткі — промо́кнуть до ни́тки
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)