і²,
1.
2. Вылучае наступнае слова; па
3. Адпавядае па
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
і²,
1.
2. Вылучае наступнае слова; па
3. Адпавядае па
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
у́хо
нару́жное у́хо знадво́рнае ву́ха;
сре́днее у́хо сярэ́дняе ву́ха;
воспале́ние у́ха
заткну́ть у́ши заткну́ць
отодра́ть за́ уши накруці́ць
медве́жье у́хо
◊
дать (съе́здить) в у́хо даць (зае́хаць) па ву́ху;
и у́хом не повести́ і ву́хам не ве́сці;
как свои́х уше́й не вида́ть як сваі́х вушэ́й не ба́чыць;
ми́мо уше́й пропусти́ть мі́ма вушэ́й прапусці́ць;
навостри́ть (насторожи́ть) у́ши натапы́рыць
туго́й на́ ухо тугі́ на ву́ха;
прожужжа́ть (прокрича́ть, протреща́ть, протруби́ть) у́ши пратрубі́ць
слу́шать во все у́ши слу́хаць на ўсе
в одно́ у́хо вошло́, а в друго́е вы́шло у адно́ ву́ха ўвайшло́, а ў друго́е вы́йшла;
слу́шать кра́ем у́ха слу́хаць кра́ем ву́ха;
держа́ть у́хо востро́ трыма́ць ву́ха во́стра;
одни́м у́хом слы́шать адны́м ву́хам чуць;
покрасне́ть до уше́й пачырване́ць да вушэ́й;
(говори́ть) на́ ухо (гавары́ць) на ву́ха;
дуть, петь (наду́ть, напе́ть) в у́ши пець (напе́ць) у
за уша́ми трещи́т за вуша́мі трашчы́ць;
не ве́рить свои́м уша́м не ве́рыць сваі́м вуша́м;
у стен у́ши есть сце́ны
у́хо (у́ши) дерёт (ре́жет) ву́ха (
у́ши вя́нут
по́ уши па
влюби́ться по́ уши закаха́цца па
слы́шать со́бственными уша́ми чуць на ўла́сныя
дойти́ до уше́й дайсці́ да вушэ́й;
разве́сить у́ши разве́сіць
медве́дь на́ ухо наступи́л мядзве́дзь на ву́ха наступі́ў.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
папы́рхваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Пырхаць паціху, час ад часу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пашчы́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Час ад часу, злёгку шчыпаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Вуша́нка ’зімовая шапка з вушамі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вушла́ты(й) ’аблавухі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
навастры́ць, ‑вастру, ‑вострыш, ‑вострыць;
1. Зрабіць вострым.
2.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ву́шмала, ву́шмъла ’пра чалавека (звычайна пра хлопчыка) з насунутай на вочы шапкай’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
вы́мачыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
крытыка́нстваваць, ‑ствую, ‑ствуеш, ‑ствуе;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)