эжэ́ктар, ‑а,
1.
2. Механізм у агнястрэльнай зброі, які
3. Прыбор для вывядзення парахавых газаў са ствала зброі шляхам прапускання струменя паветра ці пары.
[Фр. éjecteur.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эжэ́ктар, ‑а,
1.
2. Механізм у агнястрэльнай зброі, які
3. Прыбор для вывядзення парахавых газаў са ствала зброі шляхам прапускання струменя паветра ці пары.
[Фр. éjecteur.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адключы́цца, ‑ключуся, ‑ключышся, ‑ключыцца;
Перастаць дзейнічаць у выніку раз’яднання з агульнай сістэмай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пясо́чніца, ‑ы,
1.
2.
3. У паравозе — скрынка з пяском, які
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
лі́нія, ‑і,
1. Вузкая палоска, рыса, праведзеная на якой‑н. паверхні ад адной кропкі да другой.
2. Паласа (існуючая ці ўяўная), якая вызначае граніцу, край чаго‑н.
3. Абрыс, контур чаго‑н.
4.
5. Пуць, палатно чыгункі ці трамвая.
6. Сістэма прыстасаванняў (правадоў, кабелю і пад.) для тэлеграфнай і тэлефоннай сувязі.
7. Паслядоўны рад асоб, аб’яднаных кроўнымі сувязямі.
8.
9. Мера даўжыні, роўная 1/10 (яшчэ раней 1/12) цалі, якая ўжывалася да ўвядзення метрычнай сістэмы.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)