Бло́нне ’адкрытае месца, поле’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Бло́нне ’адкрытае месца, поле’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Брунта ’частка збруі’. Запазычанне з
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Адбі́цца ’пакрыцца (пра кабылу)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ру́льба, ру́льбіна ’тоўстая трэска’, сюды ж рульбава́ць ’шчапаць, рэзаць на кавалкі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Саўта́цца ’ісці хістаючыся; швэндацца, хадзіць без справы’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Сніпе́ць ‘шыпець, сыкаць’: гадзюка сьніпіць (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Суро́жыцца ’скасавурыцца; узлавацца, пагрозліва глянуць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Трамані́ць (трымані́ць) ’гаварыць абы-што, хлусіць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Транавы́: транава́я маць ’матка, якая адкладвае чарву, з якой выводзяцца трутні’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Трапя́нка ‘страціўшая раўнавагу’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)