ахаладжа́льнік, ‑а,
1. Апарат, які
2. Рэчыва, з дапамогаю якога ахалоджваюць што‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ахаладжа́льнік, ‑а,
1. Апарат, які
2. Рэчыва, з дапамогаю якога ахалоджваюць што‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абаро́г, ‑а,
Збудаванне ў выглядзе стрэшкі, паднятай на чатырох слупах, якое
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аб’ядна́ўчы, ‑ая, ‑ае.
Які
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэгбі́йны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да рэгбі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэгуляцы́йны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да рэгуляцыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
брадзі́льны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да браджэння (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
валасны́, ‑ая, ‑ое.
Які мае адносіны да воласці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
палі́вачны, ‑ая, ‑ае.
Які
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ню́хальны, ‑ая, ‑ае.
1. Які
2. Прызначаны для нюхання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
намінаты́ўны, ‑ая, ‑ае.
У граматыцы — які
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)