Verbum

перакале́чыцца, ‑чыцца; ‑чымся, ‑чыцеся, ‑чацца; зак.

Разм. Пакалечыцца ўсіх, многіх або пра ўсё, многае.

перакало́цца, ‑колецца; ‑колемся, ‑колецеся, ‑колюцца, зак.

Пакалоцца — пра ўсіх, многіх або пра ўсё, многае.

пераліза́ць, ‑ліжу, ‑ліжаш, ‑ліжа; зак., каго-што.

Аблізаць, вылізаць усё, многае або ўсіх, многіх.

перапатрашы́ць, ‑трашу, ‑трошыш, ‑трошыць; зак., каго-што.

Разм. Выпатрашыць усё, многае або ўсіх, многіх.

перапэ́цкацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Запэцкацца — пра ўсё, многае або пра ўсіх, многіх.

пазастава́цца, ‑стаецца; ‑стаёмся, ‑стаяцеся, ‑стаюцца; зак.

1. Застацца дзе‑н., не пакінуць якога‑н. месца — пра ўсіх, многіх. Ліда тым часам сустракалася з такімі, як сама, маладымі хлопцамі і дзяўчатамі, што пазаставаліся ў горадзе. Кавалёў. // Не перайсці ў наступны клас — пра ўсіх, многіх.

2. Не перастаць быць якім‑н. — пра ўсё, многае або ўсіх, многіх. Дзверы пазаставаліся адчыненымі.

3. (1 і 2 ас. мн. не ўжыв.). Захавацца, уцалець — пра ўсё, многае. Пазаставаліся сляды ўсюды.

4. Апынуцца ў якім‑н. стане — пра ўсіх, многіх або ўсё, многае. Пазаставаліся дзеці сіротамі. □ Плата і штраф былі такія, што людзі .. пазаставаліся голыя. Чорны.

5. Апынуцца ззаду, збоку — пра ўсё, многае або ўсіх, многіх. Коннікі пазаставаліся ззаду.

папрыстава́ць, ‑стае; ‑стаём, ‑стаяце, ‑стаюць; зак.

1. (1 і 2 ас. мн. не ўжыв.). Прыстаць, прыліпнуць у многіх месцах. Да кары і сучкоў папрыставалі шматкі чорнай і рыжай поўсці. Сачанка.

2. Далучыцца да каго‑, чаго‑н. — пра ўсіх, многіх. Хлопцы папрыставалі да кампаніі. // Застацца дзе‑н. з якой‑н. мэтай — пра ўсіх, многіх. Браты папрыставалі па чужых вёсках у прымы. Місько.

3. (1 і 2 ас. мн. не ўжыв.). Прычаліць да берага — пра ўсё, многае або пра ўсіх, многіх. Караблі папрыставалі да прыстані.

4. Вельмі стаміцца, прыстаць — пра ўсіх, многіх. Папрыставалі коні ў дарозе.