эпігра́ма, -ы, мн. -ы, -ра́м, ж.
Кароткі сатырычны верш, які востра высмейвае якую-н. пэўную асобу.
Эпіграмы Кандрата Крапівы.
|| прым. эпіграматы́чны, -ая, -ае (спец.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Кава́ль ’рабочы, майстар, які займаецца коўкай металу’ (БРС, ТСБМ, Бяльк., Гарэц., Жыв. сл., Касп., КТС, Мал., Нар. сл., Сержп., Сержп. Грам., Сцяц., Сцяц. БНС, Сцяшк., Шат., Яруш.). Укр. коваль, рус. дыял. коваль, польск. kowal, н.-луж. kowal, чэш. дыял. koval, славац. дыял. koval. Паўн.-слав. kovalь, nomen agentis да kovati, гл. Слаўскі, 3, 21. Адносна словаўтварэння гл. спец. аб паўн.-слав. суф. ‑ljь Слаўскі, ZPSS, 11, 1963, 87. Трубачоў (Ремесл. терм., 334–335) звяртае ўвагу на параўнальна новы з пункту погляду словаўтварэння характар назваў каваля ў славянскіх мовах (kovalь, kovarь, kovačь, kuznьcь, kuznikъ), аднак адзначае, што істотных аргументаў супраць таго, што гэтыя словы існавалі ў праславянскай мове, хоць і позняга часу, няма.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ачышча́льнік, ‑а, м.
Спец. Прыбор, прыстасаванне, рэчыва для ачысткі чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
барака́мерны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да баракамеры. Баракамерныя выпрабаванні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
белату́рка, ‑і, ДМ ‑рцы, ж.
Спец. Гатунак яравой пшаніцы; арнаутка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гетэро́зісны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да гетэрозісу. Гетэрозісныя формы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адбо́йка, ‑і, ж.
Спец. Аддзяленне кавалкаў выкапняў ці пароды ад масіву.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аднажы́льны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які складаецца з адной жылы. Аднажыльны кабель.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
асматы́чны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да осмасу. Асматычны ціск.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вівісекцы́йны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да вівісекцыі. Вівісекцыйны метад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)