Кійкі́ ’кукуруза’ (Пал., Ян., Нар. сл.). Гл. кійкі, кіёўкі.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кірпічы́на ’цагліна’ (Сл. паўн.-зах., Нар. словатв.). Гл. кірпіч.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Палабізава́ць ’лізнуць, паласавацца трошкі’ (Нар. лекс., полац.). Гл. лабзаваць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Рэ́пта ’непаваротлівая жанчына’ (Нар. сл.). Да рэптух ’торба’ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Спры́вяль ‘абрыў’ (шчуч., З нар. сл.). Няясна; магчыма, балтызм.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Сыхыба́, сыхы́б ’хіба’ (драг., З нар. сл.). Гл. сіхібо́.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Талалы́хаць (тълалы́хъць) ’ісці кульгаючы’ (мёрск., Нар. сл.). Гл. талыхаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Танка́ль ’танканогі высокі чалавек’ (стаўб., Нар. сл.). Гл. танклявы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Тпру́ма — пра ігру на гармоніку (мсцісл., Нар. лекс.). Гукаперайманне.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Тро́йзелле ‘лекавая трава’ (жытк., Нар. Гом.). Гл. труйзеле, трызелле.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)