ушчува́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак., каго.

Дакараць, папракаць за што-н.

У. за правіннасць.

|| зак. ушчу́ць, -у́ю, -у́еш, -у́е і ушчу́нуць, -ну, -неш, -не; ушчу́нь.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

футбо́ліць, -лю, -ліш, -ліць; незак., што (разм.).

1. Падкідаць што-н. нагою.

2. перан. Старацца пазбавіцца ад каго-, чаго-н., перадаючы ад аднаго да другога.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

це́рні, -яў.

1. Пра калючыя расліны, а таксама калючкі на іх (уст. і кніжн.).

2. перан. Цяжкасці, пакуты, якія сустракаюцца на жыццёвым шляху каго-н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шанава́нне, -я, н.

1. Глыбокая павага.

Адносіцца да каго-н. з шанаваннем.

Маё ш.!

2. Выражэнне ўдзячнасці, гонару, увагі і пад.

Аказаць каму-н. ш.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шапкава́ць, -ку́ю, -ку́еш, -ку́е; -ку́й; незак. (разм.).

1. Уніжальна прасіць каго-н. аб чым-н.

2. Рабалепстваваць, нізкапаклоннічаць; вітацца, знімаючы шапку.

|| наз. шапкава́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

га́ніць несов.

1. поро́чить, оха́ивать, ха́ять, хули́ть;

г. рабо́ту — оха́ивать (ха́ять, хули́ть, поро́чить) рабо́ту;

2. осужда́ть; порица́ть;

г. учы́нак каго́-не́будзь — осужда́ть (порица́ть) посту́пок кого́-л.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апано́ўваць (каго, што) несов.

1. охва́тывать, овладева́ть (кем, чем), обурева́ть; (завладевать полностью) одолева́ть;

2. (набрасываться во множестве) напада́ть (на кого, что); окружа́ть;

1, 2 см. апанава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закрыва́цца несов.

1. в разн. знач. закрыва́ться; см. закры́цца;

2. страд. закрыва́ться; задёргиваться; заде́лываться; см. закрыва́ць;

◊ рот не ~ва́ецца — (у каго) рот не закрыва́ется (у кого)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зату́львацца несов., разг.

1. закрыва́ться;

2. (за каго, што, у што) пря́таться; укрыва́ться (за кого, что);

1, 2 см. затулі́цца;

3. страд. закрыва́ться, прикрыва́ться; см. зату́льваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

папрыту́львацца сов. (да каго, чаго) (о многих) прижа́ться (к кому, чему), прильну́ть (к кому, чему), прини́кнуть (к кому, чему), припа́сть (к кому, чему), прислони́ться (к чему)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)