персценепадо́бны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае форму персценя. Персценепадобны храсток.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пліяцэ́н, ‑у, м.

Спец. Другая, апошняя эпоха неагенавага перыяду (сістэмы).

[Грэч. pléiōn — болей і kainós — новы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плодапераме́нны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Тое, што і пладазменны. Плодапераменны севазварот.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плюсна́, ‑ы, ж.

Спец. Частка ступні паміж пяткай і пальцамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плюшчэ́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. плюшчыць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папяльні́к, папельніка, м.

Спец. Ніжняя частка топкі, куды падае попел.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парамагні́тны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае ўласцівасці парамагнетыкаў. Парамагнітныя целы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

параметры́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Звязаны з параметрам, параметрамі. Параметрычнае ўраўненне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

параўпускны́, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для ўпускання пары ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парцыя́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Частковы, які складае частку чаго‑н.

[Лац. partialis.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)