падкава́цца, ‑куюся, ‑куешся, ‑куоцца; зак.

Разм. Набыць запас патрэбных звестак, ведаў у якой‑н. галіне. Падкавацца па філасофіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пад’ярэ́мны, ‑ая, ‑ае.

Паднявольны, прымусовы. [Някрасаў] стварыў здзіўляючыя па сваёй праўдзівасці карціны пад’ярэмнай працы, раскрыў яе эксплуататарскую сутнасць. Івашын.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паліт...,

Першая састаўная частка складаных і складанаскарочаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «палітычны», напрыклад: палітграмата, палітшкола, палітрук.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папа́рна, прысл.

Парамі, па два. Коні ходзяць папарна — і ў плузе, і ў сеялцы, і ў баране... Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парадко́вы, ‑ая, ‑ае.

Які робіцца, выконваецца па радках, на кожным радку, за кожны радок. Парадковы падлік. Парадковая аплата.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паты́каны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад паты́каць.

патыка́ны, ‑ая, ‑ае.

Вытканы па аснове рознакаляровым утком. Патыканая коўдра.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўню́сенькі, ‑ая, ‑ае.

Разм. Тое, што і паўнюткі. Сабралася.. [бабка Мар’я] ісці па ваду, глядзіць, а вёдры ўжо паўнюсенькія. Сіняўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўправадні́к, ‑а, м.

Спец. Рэчыва, якое па сваёй здольнасці праводзіць электрычнасць займае прамежкавае становішча паміж праваднікамі і ізалятарамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераасна́сціць, ‑нашчу, ‑насціш, ‑насціць; зак., што.

Аснасціць па-новаму; пераабсталяваць. Перааснасціць судна. Перааснасціць лабараторыю. Перааснасціць армію новай тэхнікай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перахіхі́квацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

Разм. Пераглядваючыся, перагаворваючыся, хіхікаць па якой‑н. прычыне або з каго‑, чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)