Разразні́ць (разразьні́ць) ’раздзяліць што-небудзь на часткі’, ’прымусова разлучыць некалькі асоб’ (Янк. 1). Ад ро́зніца 2 (гл.), магчыма, пад уплывам рэ́заць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
разблы́таць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.
1. Раздзяліць, разматаць (зблытанае).
Р. валасы.
2. перан. Зрабіць ясным, зразумелым што-н., дабрацца да сутнасці чаго-н.
Р. складанае пытанне.
|| незак. разблы́тваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
раздрабні́ць, -рабню́, -ро́бніш, -ро́бніць; -ро́бнены; зак., што.
1. Зрабіць дробным, больш дробным; раскрышыць.
Р. вугаль.
2. Раздзяліць на часткі, групы; расчляніць.
Р. сілы праціўніка.
|| незак. раздрабня́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.
|| наз. раздрабне́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
цэнтрыфугава́ць, ‑гую, ‑гуеш, ‑гуе; зак. і незак., што.
Спец. Раздзяліць (раздзяляць) неаднародныя сумесі пры дапамозе дзеяння цэнтрабежных сіл.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пасартава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., каго-што.
1. Раздзяліць паводле сартоў, рассартаваць.
2. і без дап. Сартаваць некаторы час.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Размеркава́ць ’раздзяліць, падзяліць’ (ТСБМ, Др.-Падб.), ’вызначыць паслядоўнасць’, ’падлічыць, вырашыць’ (ТСБМ). Ад меркава́ць (гл.). Развіццё семантыкі ішло ад ’працэс разумовай дзейнасці’ > ’вынік гэтай дзейнасці’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
перапя́ць, ‑пну, ‑пнеш, ‑пне; ‑пнём, ‑пняце; зак., што і чым.
Раздзяліць, перагарадзіць чым‑н. Перапяць пакой занавескай. Перапяць уваход вяроўкай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
расслаі́ць, ‑слаю, ‑слоіш, ‑слоіць; зак., каго-што.
1. Раздзяліць на слаі. Расслаіць кардон.
2. перан. Падзяліць на сацыяльныя групы, класы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
расчляні́ць, ‑чляню, ‑членіш, ‑членіць; зак., што.
Раздзяліць на асобныя часткі. Расчляніць тэрыторыю. // Разбіць на асноўныя састаўныя элементы. Расчляніць вытворчы працэс.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
размежава́ць, -мяжу́ю, -мяжу́еш, -мяжу́е; -мяжу́й; -межава́ны; зак., каго-што.
1. Раздзяліць, правёўшы межы.
Р. участкі.
2. перан. Аддзяліць, адмежаваць сферы дзейнасці.
Р. абавязкі.
|| незак. размяжо́ўваць, -аю, -аеш, -ае; наз. размяжо́ўванне, -я, н.
|| наз. размежава́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)