Verbum

пазачэ́сваць¹, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Зачасаць, прычасаць усё, многае.

П. валасы.

начаса́ць¹, -чашу́, -чэ́шаш, -чэ́ша; -чашы́; -часа́ны, зак.

1. чаго. Атрымаць часаннем¹ у якой-н. колькасці.

Н. ільну.

2. што. Зачасаць валасы на лоб, вушы, скроні, а таксама ўзбіць валасы для прычоскі.

|| незак. начэ́сваць, -аю, -аеш, -ае.

заві́цца, заўю́ся, заўе́шся, заўе́цца; заўёмся, заўяце́ся, заўю́цца; завіўся, -віла́ся, -ло́ся; завіся; зак.

1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Стаць завітым, пакручастым.

Валасы завіліся.

2. Завіць сабе валасы.

Завілася ў цырульні.

|| незак. завіва́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.

гры́ва, -ы, мн. -ы, грыў, ж.

Доўгія валасы на шыі некаторых жывёл.

Конская г.

бо́брыкам, прысл.

Пра кароткую мужчынскую стрыжку, пры якой спераду пакідаюцца стаячыя валасы.

Стрыгчыся б.

скалду́ніць, -ню, -ніш, -ніць; -нены; зак., што (разм.).

Зблытаць, скудлаціць (валасы, шэрсць і пад.).

ку́кла, -ы, мн. -ы, -аў, ж.

Жаночая прычоска: сабраныя ў касу і закручаныя ззаду валасы.