Verbum

напрывя́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-чаго.

Прывязаць у вялікай колькасці. Напрывязваць коней. Напрывязваць стужак.

натруці́ць, ‑тручу, ‑труціш, ‑труціць; зак., каго.

Знішчыць, вынішчыць атрутай у якой‑н. колькасці. Натруціць грызуноў.

недалаві́ць, ‑лаўлю, ‑ловіш, ‑ловіць; зак., каго-што.

Налавіць менш, чым трэба, чым меркавалася. Недалавіць рыбы.

по́чут, ‑у, м.

У выразе: і почуту няма — нічога не чуваць (пра каго‑, што‑н.).

праклеймава́ць, ‑кляймую, ‑кляймуеш, ‑кляймуе; зак., каго-што.

Паставіць клеймы на кім‑, чым‑н. Праклеймаваць тавары.

пралюля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., каго-што.

Разм. Люляць некаторы час. Пралюляць дзіця ўвесь вечар.

прамардава́ць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе; зак., каго.

Мардаваць некаторы час. Прамардаваць работнікаў на полі цэлы дзень.

праму́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., каго.

Разм.

1. Памучыць, прымусіць мучыцца.

2. Мучыць некаторы час.

пераатэстава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., каго.

Атэставаць нанава, зноў з мэтай праверкі кваліфікацыі. Пераатэставаць настаўнікаў.

перакваліфікава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак. і незак., каго.

Даць (даваць) каму‑н. новую кваліфікацыю. прафесію.