расціра́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які прызначаецца, служыць для расціркі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рафінава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. рафінаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рафінёршчык, ‑а, м.

Спец. Рабочы, які абслугоўвае рафінёрныя апараты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рацінава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. рацінаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падвёрстванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. падвёрстваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падрабры́нне, ‑я, н.

Спец. Месца пад рэбрамі. Левае падрабрынне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падраку́шачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які знаходзіцца пад ракушачным слоем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падрысо́рнік, ‑а, м.

Спец. Планка, у якой умацаваны рысоры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падсо́л, ‑у, м.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. падсаліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазітро́н, ‑а, м.

Спец. Элементарная часцінка з дадатным зарадам.

[Лац. positivus — дадатны і (элек)трон.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)