прама́шка, -і, ДМ -шцы, мн. -і, -шак, ж. (разм.).

Тое, што і промах (у 2 знач.).

Зрабіць прамашку ў чым-н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пазасяка́ць¹, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што.

1. Зрабіць зарубкі на ўсім, многім.

П. дрэвы.

2. Параніць усё, многае.

Пазасякаў конь ногі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пачасці́ць, -чашчу́, -часці́ш, -часці́ць; -часці́м, -часціце́, -часця́ць, -ча́шчаны; зак., што.

Зрабіць больш частым.

П. наведванні.

П. крок.

|| незак. пачашча́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пу́дла, -а, мн. -ы, -аў, н. (разм.).

Промах у стральбе, няўдалы стрэл.

◊

Даць пудла (разм.) —

1) не пацэліць, прамахнуцца;

2) зрабіць памылку.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Лаўчы́цца ’знаходзіць зручны момант, каб спрытным рухам зрабіць што-небудзь’ (ТСБМ). Да лоўкі (гл.), як мя́ккі — мякчыць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ґе́рзаць ’падплятаць (лапці)’ (Сл. паўн.-зах.). Паводле Сл. паўн.-зах., запазычанне з літ. ker̃zoti ’зрабіць абы-як’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прарумя́ніць ’працерці, памыць, пачысціць’ (Ян.). Няясна. Магчыма, да румяніць (гл.), якое ужываецца тут пераносна: ’зрабіць светлым, ясным’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

вы́татуіраваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што.

Зрабіць татуіроўку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зро́блены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад зрабіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наварсава́ць, ‑сую, ‑суеш, ‑суе; зак., што.

Зрабіць варсістым.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)