няшча́сны, -ая, -ае.

1. Які церпіць гора, бяду, перажывае няшчасце.

Н. чалавек.

2. Які з’яўляецца няшчасцем, заключае ў сабе няшчасце.

Н. выпадак.

3. Які прыносіць няшчасце або прадвяшчае яго.

Н. дзень.

4. Які выражае прыгнечаны, гаротны і пад. стан.

Н. выгляд.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

плаксі́вы, -ая, -ае.

1. Які часта плача, заўсёды гатоў плакаць.

Плаксівае дзіця.

2. Такі, які бывае пры плачы, які выражае гатоўнасць плакаць.

П. голас. П. твар.

Гаварыць плаксіва (прысл.).

3. Які любіць скардзіцца, наракаць.

П. чалавек.

|| наз. плаксі́васць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

и́щущий

1. прич. які́ (што) шука́е;

2. прил. шука́льны; (заискивающий) ліслі́вы, падлі́злівы;

и́щущий взгляд шука́льны (ліслі́вы) по́гляд.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закрепля́ющий

1. прич. які́ (што) замацо́ўвае; см. закрепля́ть​ 1;

2. прил., мед. скрапля́льны;

закрепля́ющее сре́дство скрапля́льны сро́дак.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

изжито́й, изжи́тый

1. зжы́ты; (искоренённый) вы́каранены;

2. (вышедший из употребления) які́ (што) вы́йшаў з ужы́тку; (отмерший) адме́рлы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

неизжи́тый разг.

1. нязжы́ты; (неискоренённый) нявы́каранены;

2. які́ (што) не вы́йшаў з ужы́тку; (не отмерший) не адме́рлы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

приезжа́ющий

1. прич. які́ (што) прыязджа́е;

2. сущ. прые́зджы, -джага м.;

гости́ница для приезжа́ющих гасці́ніца для прые́зджых;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

управля́ющий

1. прич. які́ (што) кіру́е;

2. сущ. кіраўні́к, -ка́ м. (каго, чаго);

управля́ющий дела́ми кіраўні́к спраў.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разду́млівы, -ая, -ае.

1. Які часта аддаецца роздуму; разважлівы.

Р. стары чалавек.

2. Які робіцца з роздумам, спакойна; які наводзіць на роздум.

Раздумлівая песня.

|| наз. разду́млівасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паміна́льны, -ая, -ае.

Які наладжваецца пры памінках; які мае адносіны да памінак.

П. стол.

П. абрад.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)