сумле́нне, -я, н.

Пачуццё маральнай адказнасці за свае паводзіны, учынкі і інш.

С. ў яго крыштальна чыстае.

◊

Са спакойным сумленнем рабіць што-н. — будучы ўпэўненым у правільнасці сваіх учынкаў, дзеянняў.

Сумленне загаварыла — стала сорамна.

Як сумленне падказвае — як трэба.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падрэ́заць сов.

1. в разн. знач. подре́зать;

п. валасы́ — подре́зать во́лосы;

п. хле́ба — подре́зать хле́ба;

п. дзёран — подре́зать дёрн;

няўда́ча ~зала яго́ — неуда́ча подре́зала его́;

2. перен., разг. (словом) подде́ть;

ло́ўка я яго́ ~заў — ло́вко я его́ подде́л;

3. перен., разг. (о болезни) подкоси́ть;

хваро́ба яго́ ~зала — боле́знь его́ подкоси́ла;

4. подре́зать; (пилой — ещё) подпили́ть;

◊ п. кры́лы — подре́зать кры́лья

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раззадо́рить сов. заахво́ціць, разахво́ціць; (разжечь, обострить) распалі́ць, раздражні́ць;

това́рищи раззадо́рили его́, и он согласи́лся пойти́ вме́сте с ни́ми тава́рышы заахво́цілі (разахво́цілі) яго́, і ён згадзі́ўся пайсці́ ра́зам з і́мі;

э́то его́ раззадо́рило гэ́та яго́ распалі́ла (раздражні́ла);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

захлісну́ць сов., прям., перен. захлестну́ть;

хва́ля ~ну́ла ло́дку — волна́ захлестну́ла ло́дку;

яго́ ра́дасць ~ну́ла — его́ ра́дость захлестну́ла

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ку́рчыць несов.

1. (судорогой) ко́рчить, своди́ть;

яго́ ўсяго́ — к. безл. его́ всего́ ко́рчит;

2. сгиба́ть, подгиба́ть, поджима́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ён (род., вин. яго́, дат. яму́, твор. ім, предл. аб ім, мн. яны́) мест. личн., м. он

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́працавацца сов. вы́работаться;

у яго́ ~валася пэ́ўная ду́мка аб рэ́чах — у него́ вы́работался определённый взгляд на ве́щи

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раска́з, -зу м. расска́з; повествова́ние ср.;

усе́ мо́ўчкі слу́халі яго́ р. — все мо́лча слу́шали его́ расска́з (повествова́ние)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прысці́гнуць (каго) сов., разг. пости́чь; обру́шиться (на кого);

яго́ ~ла го́ра — его́ пости́гло (на него́ обру́шилось) го́ре

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

няшча́сны, -ая, -ае.

1. Які церпіць гора, бяду, перажывае няшчасце.

Н. чалавек.

2. Які з’яўляецца няшчасцем, заключае ў сабе няшчасце.

Н. выпадак.

3. Які прыносіць няшчасце або прадвяшчае яго.

Н. дзень.

4. Які выражае прыгнечаны, гаротны і пад. стан.

Н. выгляд.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)