сарамаці́цца, -мачу́ся, -ма́цішся, -ма́ціцца; -ма́цімся, -ма́ціце́ся, -ма́цяцца; незак.
1. Адчуваць сорам ад усведамлення непрыстойнасці сваіх паводзін; няславіць, ганьбіць сябе.
С. за зробленае.
2. Бянтэжыцца.
Юнак сарамаціўся.
|| зак. асарамаці́цца, -мачу́ся, -ма́цішся, -ма́ціцца; -ма́цімся, -ма́ціце́ся, -ма́цяцца (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
страхава́нне, -я, н.
1. гл. страхаваць.
2. Від забеспячэння і пакрыцця матэрыяльных страт, прычыненых няшчаснымі выпадкамі, стыхійнымі бедствамі і інш., якія бярэ на сябе спецыяльная арганізацыя ў адносінах да асоб або ўстаноў, што рэгулярна плацілі грашовыя ўзносы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
самамаскіро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы; Р мн. ‑ровак; ж.
Маскіроўка сябе з мэтай зрабіцца, стаць непрыкметным для іншых. Самамаскіроўка ворага. // перан. Імкненне паказаць сябе не такім, як ёсць. Яго самамаскіроўка была відаць для ўсіх.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падмя́ць, падамну, падамнеш, падамне; падамнём, падамняце; зак., каго-што.
Наваліўшыся, падабраць пад сябе, прыціснуць, прыдушыць. Вось.. [камбайн] урэзаўся ў густую жытнюю сцяну, паваліў, падмяў яе пад сябе. Васілевіч. Натоўп разагналі. Некалькі чалавек падмялі коньмі. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аплява́цца, аплююся, аплюешся, аплюецца; аплюёмся, аплюяцеся; зак.
Разм. Апляваць, апырскаць сябе слінай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лавела́снічаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Паводзіць сябе як лавелас; заляцацца да жанчын.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дабудава́цца, ‑дуюся, ‑дуешся, ‑дуецца; зак.
Разм. Закончыць будаўніцтва чаго‑н. для сябе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дадурэ́цца, ‑эюся, ‑эешся, ‑эецца; зак.
Разм. Дурэючы, давесці сябе да непрыемных вынікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́вергнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., што.
Выштурхнуць з сябе. Вулкан вывергнуў лаву.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́чысціцца, ‑чышчуся, ‑чысцішся, ‑чысціцца; зак.
Ачысціць сябе ад пылу, гразі; стаць чыстым.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)