перашука́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Пашукаць усюды, абшукаць усё, кожнае месца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

піэтэ́т, ‑у, М ‑тэце, м.

Кніжн. Глыбокая павага, пачцівыя адносіны да каго‑, чаго‑н.

[Ад лац. pietas, pietatis.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паня́ньчыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., каго і без дап.

Няньчыць некаторы час. Паняньчыць дзіця.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папаво́жваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што і чаго.

Разм. Тое, што і папавазіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папаву́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго і без дап.

Разм. Тое, што і папавудзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папаго́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што і чаго.

Разм. Тое, што і папагаліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пападпі́сваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Падпісаць усё, многае або ўсіх, многіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пападпяра́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Падперазаць усіх, многіх або ўсё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пападушы́ць, ‑душу, ‑душыш, ‑душыць; зак., каго-што.

Разм. Душыць доўга, неаднаразова (гл. душыць ​1).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пападця́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Падцягнуць усіх, многіх або ўсё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)