парасхо́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Расхапіць, расхапаць усіх, многіх або ўсё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паску́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Скуліць усё, многае або ўсіх, многіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

касцюмі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., каго-што.

Адзець (адзяваць) у тэатральны касцюм.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ляйца́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., каго.

Прывязваць, чапляць лейцы да аброці пры запраганні каня.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

месцанараджэ́нне, ‑я, н.

Месца, дзе нарадзіўся хто‑н.; радзіма каго‑н. Месцанараджэнне Янкі Купалы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мініяцю́рнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць мініяцюрнага (у 2 знач.); незвычайна малыя памеры каго‑, чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ну́кнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., на каго і без дап.

Разм. Аднакр. да нукаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нясі́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; незак., каго-што.

Пазбаўляць сілы, рабіць бяссільным. Нясіліць стома рукі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паабува́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Абуць усё, многае або ўсіх, многіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паабу́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Абудзіць усіх, многіх. Сваім стрэлам.. [Хурс] паабуджваў людзей. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)