Verbum

касцяны́, -а́я, -о́е.

1. гл. косць.

2. Здабыты, прыгатаваны з касцей жывёлы.

К. клей.

Касцяная мука.

захла́млены, -ая, -ае.

Застаўлены, завалены хламам, непатрэбнымі рэчамі і пад.

З. калідор.

|| наз. захла́мленасць, -і, ж.

збрыць, збры́ю, збры́еш, збры́е; збры́ты; зак., што.

Зрэзаць брытвай.

З. бараду.

|| незак. збрыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

збудава́нне, -я, мн. -і, -яў, н.

Будынак, пабудова (рознага віду і прызначэння).

Спартыўнае з.

Гідратэхнічныя збудаванні.

збянтэ́жаны, -ая, -ае.

Разгублены, атарапелы або які выражае разгубленасць, атарапеласць.

З. выгляд.

|| наз. збянтэ́жанасць, -і, ж.

зду́шаны, -ая, -ае.

Пра голас, гукі і пад.: прыглушаны, аслаблены.

З. плач.

|| наз. зду́шанасць, -і, ж.

зеленавата-...

Першая састаўная частка складаных слоў са знач.: з зялёным адценнем, напр.: зеленавата-буры, зеленавата-сіні.

зеў, зе́ва, мн. зе́вы, зе́ваў, м.

Адтуліна, што злучае поласць рота з глоткай.

Слізістая абалонка зева.

злапа́мятны, -ая, -ае.

Які доўга помніць, не даруе прычыненага зла.

З. чалавек.

|| наз. злапа́мятнасць, -і, ж.

злы́беда, -ы, ДМ -дзе, мн. -ы, -бед, ж. (разм.).

Бяда, ліха.

Навалілася з. на вёску.