тума́ніць, -ню, -ніш, -ніць; -нены; незак., што.

1. Засцілаць, рабіць нябачным што-н.

Дым туманіў неба.

2. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.), перан. Перашкаджаць добра бачыць або ясна разумець, успрымаць што-н.

Слёзы туманілі вочы.

Т. галаву.

|| зак. затума́ніць, -ню, -ніш, -ніць; -нены.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

учу́ць, -у́ю, -у́еш, -у́е; -у́й; -у́ты; зак., што і з дадан. (разм.).

1. Успрыняць слыхам, пачуць.

У. далёкую гамонку.

2. Улавіць, зразумець тое, што гавораць.

Прабач, я не ўсё ўчуў, што ты сказаў.

3. Улавіць нюхам, чуццём.

Звер учуў небяспеку.

У. добразычлівасць у голасе.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шанава́ць, -ну́ю, -ну́еш, -ну́е; -ну́й; -нава́ны; незак., каго-што.

1. Беражліва адносіцца, не расходаваць што-н. дарэмна.

Ш. сваё здароўе.

Ш. грошы.

2. Адносіцца з пашанай, павагай да каго-, чаго-н., цаніць што-н., прытрымлівацца чаго-н.

Ш. народныя традыцыі.

Ш. свой аўтарытэт.

Ш. парадак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зве́сці, звяду́, звядзе́ш, звядзе́; звядзём, зведзяце́, звяду́ць; звёў, звяла́, -ло́; звядзі́; зве́дзены; зак.

1. каго (што). Ведучы, спусціць зверху ўніз.

З. дзіця з лесвіцы.

2. каго-што. Перавесці, адвесці на другое месца, убок.

З. карову з дарогі.

З. сур’ёзную размову на жарт (перан.).

3. што. Знішчыць, перавесці; зрасходаваць (звычайна без карысці).

З. тараканаў.

З. многа лесу (высечы).

4. што. Наблізіць адно да другога, ссунуць, злучыць.

З. бровы.

5. каго (што). Сабраць у адно месца, дапамагчы або прымусіць сустрэцца ці сысціся з кім-н.

З. дзяцей у зал. З. знаёмых.

6. каго-што ў што. Злучыць у якое-н. новае цэлае.

З. даныя ў табліцу.

7. каго (што). Нацкаваўшы аднаго на другога, прымусіць пабіцца, пакусацца.

З. сабак.

З. спрачальнікаў (перан.).

8. што да чаго або на што. Давесці да чаго-н. нязначнага, малога, нескладанага.

З. выдаткі да мінімуму.

9. (1 і 2 ас. не ўжыв.), каго-што. Сагнуць, сцягнуць, скурчыць.

Сутарга звяла нагу.

◊

Звесці са свету — загубіць, знішчыць.

Звесці ў рожкі (разм.) — пасварыць каго-н. з кім-н.; стукнуць ілбамі.

|| незак. зво́дзіць, -джу, -дзіш, -дзіць.

|| наз. звядзе́нне, -я, н. (да 1, 2, 4—9 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

заяда́цца несов., разг.

1. (з кім, без доп.) задира́ться, сцепля́ться;

2. (на каго, без доп.) взъеда́ться, зата́ивать зло́бу;

3. (у што) застрева́ть (в чём);

1-3 см. зае́сціся;

4. страд. заеда́ться; см. заяда́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

збыць (каго, што) сов.

1. сбыть, прода́ть, распрода́ть;

з. тава́р — сбыть (прода́ть, распрода́ть) това́р;

2. (освободиться, отделаться) сбыть, изба́виться (от кого, чего);

з. гасце́й — изба́виться от госте́й;

◊ з. з рук — сбыть с рук

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

здабыва́ць (што) несов.

1. в разн. знач. добыва́ть; (путём опытов, производственных процессов — ещё) получа́ть;

2. перен. приобрета́ть, обрета́ть; добива́ться (чего), завоёвывать; (известность, славу — ещё) сни́скивать, стяжа́ть;

3. мат. извлека́ть;

1-3 см. здабы́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заго́ртваць несов.

1. (что-л. сыпучее) загреба́ть;

2. (у што) завёртывать, обвора́чивать (чем), обвёртывать (чем), обёртывать (чем);

3. закрыва́ть;

4. (загибать край ткани) завёртывать, завора́чивать;

5. засыпа́ть; (семена) заде́лывать;

1-5 см. загарну́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зае́сціся сов., разг.

1. (з кім; без доп.) задра́ться, сцепи́ться;

2. (на кого и без доп.) взъе́сться; затаи́ть зло́бу;

3. (у што) застря́ть (в чём);

ні́тка зае́лася ў клубо́к — ни́тка застря́ла в клубке́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адзява́цца несов.

1. в разн. знач. одева́ться;

2. (кім, чым) одева́ться, ряди́ться, наряжа́ться;

3. (у што) перен. одева́ться, наряжа́ться (во что и чем);

1-3 см. адзе́цца;

4. страд. одева́ться; наряжа́ться; см. адзява́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)