Verbum

дыскваліфікацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які займаецца разглядам спраў, звязаных з дыскваліфікацыяй каго‑н. Дыскваліфікацыйная камісія.

дэлегава́ць, ‑гую, ‑гуеш, ‑гуе; зак. і незак., каго-што.

Паслаць (пасылаць), выбраць (выбіраць) дэлегатам.

[Ад лац. delegare — накіроўваць, пасылаць.]

дэмаралізава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; зак. і незак., каго-што.

Выклікаць (выклікаць) дэмаралізацыю. Дэмаралізаваць праціўніка.

гераіза́цыя, ‑і, ж.

Надзяленне гераічнымі рысамі каго‑, чаго‑н. Гераізацыя працы ў мастацкай творчасці.

жывапіса́ць, ‑сую, ‑суеш, ‑суе; зак. і незак., каго-што.

Кніжн. Апісаць (апісваць) жыва, выразна.

забалаці́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., каго.

Не выбраць пры балаціроўцы. Забалаціраваць кандыдата ў дэпутаты.

закуро́дыміць і закурады́міць, ‑млю, ‑міш, ‑міць; зак., каго-што.

Пакрыць сажай; задыміць. Закурадыміць сцены.

заматава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., каго-што.

У шахматнай гульні — даць мат. Заматаваць караля.

заму́рзаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Запэцкаць, забрудзіць. Замурзаць твар. Замурзаць адзежу.

застрэ́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., каго.

Забіць з агнястрэльнай зброі. Застрэліць ваўка. Застрэліць каршуна.