га́ўканне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
га́ўканне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адваява́цца, ‑ваююся, ‑ваюешся, ‑ваюецца;
Тое, што і адваяваць (у 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апраўда́ны, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
во́труб’е, ‑я,
Адходы мукамольнай прамысловасці — рэшткі расцёртай абалонкі пасля размолу зерня.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вуздэ́чка, ‑і,
Прадмет збруі, які надзяваецца на галаву каню; аброць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ані́саўка, ‑і,
1. Гарэлка, настоеная на анісе.
2. Тое, што і аніс (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́сачыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць;
Знайсці, выявіць каго‑, што‑н. па якіх‑н. прыкметах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́спацца, ‑сплюся, ‑спішся, ‑спіцца;
Сплючы, адпачыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
або́і, ‑яў;
Шырокія палосы паперы з узорамі (у мінулым таксама тканіна) для абклейвання ці абівання сцен у памяшканнях; шпалеры.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аб’я́ва, ‑ы,
Паведамленне, якое даводзіцца да ўсеагульнага ведама.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)