Verbum

наабво́рваць, -аю, -аеш, -ае; зак., чаго.

Абараць плугам або акучнікам вялікую колькасць чаго-н.

надзе́мны, -ая, -ае.

Які знаходзіцца над паверхняй зямлі або на паверхні зямлі.

Надземныя збудаванні.

суднахо́дны, -ая, -ае.

Даступны або прызначаны для суднаходства.

Суднаходная рака.

|| наз. суднахо́днасць, -і, ж.

ту́лава, -а, мн. -ы, -аў, н.

Цела чалавека або жывёлы без галавы і канечнасцей.

уверадзі́ць, увераджу́, увярэ́дзіш, увярэ́дзіць; увярэ́джаны; зак., што.

Стаміць працай або пакалечыць, параніць.

У. руку.

укрыва́льніцтва, -а, н. (спец.).

Утойванне злачынца або ўкрадзеных рэчаў, слядоў злачынства.

Судзіць за ў.

ушасцяры́х, прысл.

Колькасцю ў шэсць асоб (рознага полу) або істот (ніякага роду).

Ехаць у.

фарбава́льня, -і, мн. -і, -лень і -льняў, ж.

Майстэрня або цэх, дзе фарбуюць тканіны.

фрыкасэ́, нескл., н.

Нарэзанае дробнымі кавалачкамі смажанае або варанае мяса з якой-н. прыправай.

харэ́й², -я, мн. -рэ́і, -рэ́яў, м.

Доўгі шост для кіравання запрэжкамі аленяў або сабак.