Кубырко́м ’кулём’ (ТС). Да рус. кувырком ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вабража́ць ’фарсіць’ (Яўс.). З рус. воображать ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вакру́г ’кругом, навокал’ (КТС). З рус. вокруг.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Валавы́ (даход) (БРС). З рус. валовой (доход).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Валакі́та ’цяганіна, валакіта’ (БРС). З рус. волокита.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ва́нная. З рус. ванная (Крукоўскі, Уплыў, 64).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Аб’ём (БРС) < рус. объём. Запазычанне XX ст.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Гукаўло́ўнік (БРС). Беларускае новаўтварэнне паводле рус. звукоуловитель.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Патрабля́ць ’выкарыстоўваць’ (Нас.). З рус. потреблять ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Глы́за ’глыба’ (БРС, Байк. і Некр.). Роднаснае слова (як і ў выпадку з глы́бай) знаходзіцца толькі ў рус. мове. Параўн. рус. глы́за ’глыба, ком’, якое засведчана ў многіх дыялектах рус. мовы. Трубачоў (Эт. сл., 6, 161–162) звязвае з *gluza, *gluzъkь (*gluza ’шышка’) і *glyba (гл. глы́ба). Раней Трубачоў (Слав. языкозн., V, 178) меркаваў, што гэта слова, магчыма, праславянскі дыялектызм бел. мовы, адзін са шматлікіх словаўтваральных варыянтаў агульнай зыходнай асновы, параўноўваючы глы́за з прасл. не толькі *glyba, але і *gluda (рус. глу́да), прасл. *gluta (славен. gluta).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)