наадко́лваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Адкалоць многа чаго‑н. Наадколваць шчэпак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наваля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., што.

Разм. Паваліць, перакуліць многа чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навыду́мваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Вынайсці, стварыць, прыдумаць многа чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навыно́сіць, ‑ношу, ‑носіш, ‑носіць; зак., каго-чаго.

Разм. Вынесці многа чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навыплаўля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., чаго.

Выплавіць многа чаго‑н. Навыплаўляць сталі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навытраса́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Трасучы, высылаць, выкінуць многа чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навычэ́рчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Вычарціць многа чаго‑н. Навычэрчваць дыяграм.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вадале́й, ‑я, м.

Разм. Пра таго, хто многа, але беззмястоўна піша, гаворыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пяю́н, пеюна, м.

Разм. Той, хто вельмі любіць пець, многа спявае; пявун.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панава́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Наварыць многа чаго‑н. Панаварваць страў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)