замо́к, -мка́, мн. -мкі́, -мко́ў, м.

1. Прыстасаванне для запірання чаго-н. на ключ.

Дзвярны з.

Заперці дзверы на з.

За сямю (дзесяццю) замкамі (перан.: старанна схаваны). На замку (запёрта). Граніца на замку (перан.: надзейна абаронена).

2. Затвор агнястрэльнай зброі.

З. гарматы.

3. Спосаб змацавання частак драўляных канструкцый (спец.).

4. Верхняя злучальная частка аркі, скляпення (спец.).

|| прым. замко́вы, -ая, -ае (да 2—4 знач.; спец.) і замо́чны, -ая, -ае (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

маркірава́нне ​1, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. маркіраваць ​1.

маркірава́нне ​2, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. маркіраваць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шліхтава́нне ​1, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. шліхтаваць ​1.

шліхтава́нне ​2, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. шліхтаваць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апастэрыёрнасць, ‑і, ж.

Спец. Уласцівасць апастэрыёрнага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кантагіёзнасць, ‑і, ж.

Спец. Уласцівасць кантагіёзнага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лікві́днасць, ‑і, ж.

Спец. Уласцівасць ліквіднага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

манахро́м, ‑а, м.

Спец. Аднаколерны прадмет.

[Ад грэч. mónos — адзін і chrōma — фарба.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

звышправо́днасць, ‑і, ж.

Спец. Уласцівасць звышправоднага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маслёншчык, ‑а, м.

Спец. Змазчык машын.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

монакрышта́ль, ‑я, м.

Спец. Адзіночны крышталь.

[Ад грэч. mónos — адзін і слова крышталь.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)